امروز چهارشنبه ۹ اسفند ۱۴۰۲ ۲۰:۴۶

۵ نژاد پرنده‌های آرام و کم سر و صدا

۵ نژاد پرنده‌های آرام و کم سر و صدا

 

همه ما عاشق پرنده‌ها هستیم و رنگ زیبای آن‌ها بسیاری از ما را به وجد می‌آورد، اما گاهی صدا و آوازهای آن‌ها ممکن است دردسرآفرین شود. اگر شما هم در آپارتمان زندگی می‌کنید و مثل ما عاشق پرنده‌ها هستید، نیاز دارید که یک پرنده کم سر و صداتر داشته باشید. با اینکه هیچ پرنده‌ای، کاملا ساکت نیست، اما گونه‌­هایی که اینجا برای شما آماده کرده‌ایم، عموما کم سر و صدا و آرام‌تر هستند و برای جاهای ‌کوچک و مثلا اپارتمان‌ها، بسیار مناسب‌ترند. پرنده­ها ذاتاً آوازخوان هستند و این ویژگی اصلی آن‌ها است. اگر پرنده پر‌ سر و صدا و آوازخونی، آرام‌تر از همیشه رفتار کند، خیلی نشانه خوبی نیست. در حیات وحش، پرنده­ها به صورت منظم برای همدیگر و دوستانشان، آواز می‌خوانند تا همدیگر را از شکارچیان، خطرات دیگر یا موقعیت خودشان مطلع کنند. در این مطلب، نژادهای برخی از پرنده‌های آرام و کم سر و صدا را بررسی خواهیم کرد.

 

 

۱. ‌فنچ و قناری

قناری­‌ها و فنچ­‌ها، پرند­ه­‌های کوچکی هستند که صدای نازک‌تری هم دارند و همین باعث شده که این پرنده­‌ها، یکی از بهترین گزینه‌­ها برای دوستداران پرنده باشد که می­‌خواهند پرنده آرام‌­تری داشته باشند. آن‌ها پرند­ه‌­هایی دوست‌داشتنی هستند و در کل روز، صدای کمی از خودشان تولید می­‌کنند. البته این صدا هم ممکن است برای بعضی از افراد آزاردهنده باشد، اما حجم صدایشان بسیار پایین است و این صداهای ریز، اذیت‌‌کننده نیستند.


اندازه کوچک این پرنده‌­ها هم باعث شده که فضای نگه‌داری و تمیز کردن آن‌ها به حداقل برسد. بخشی از غذایشان، بذر و دانه است. آن‌ها تمایل دارند که دانه‌هایشان را پخش کنند، بنابراین توصیه می­‌کنیم از یک جاروبرقی خوب استفاده کنید.

 

 

۲. طوطی کوچک دم‌دراز (مرغ عشق)

اگر از ظاهر طوطی‌ها خوشتان می‌آید، اما یک نژاد کوچک‌تر را ترجیح می­‌دهید، در این صورت مرغ عشق می‌تواند پرنده­ مناسبی برای شما باشد. از علائم و ساختار بدن این پرنده­‌ها واضح است که اعضای واقعی خانواده طوطی­‌ها هستند. همچنین مثل اقوام بزرگ‌ترشان، آن‌ها نیز توانایی صحبت کردن دارند. تفاوت اصلی، به جز اندازه، این است که حجم صدای این طوطی‌­ها، به اندازه طوطی­‌های بزرگ نیست. به همین دلیل، برای کسانی که خواهان یک حیوان خانگی آرام هستند، انتخاب خوبی محسوب می‌شوند.


این پرنده‌­ها به راحتی می‌­توانند حرف زدن را یاد بگیرند، اما چون صدایشان نازک است، شنیدن آن ممکن است کمی سخت باشد. مرغ عشق­‌های زیادی هستند که به خانه نیاز دارند، پس اگر بخواهید، می‌توانید یکی از آن‌ها را از بنیادهای پذیرش و آموزش و یا نجات طوطی­‌ها بگیرید.

 

 

۳. کوتوله برزیلی (لاوبرد)

هر چند این پرنده‌­ها از هر لحاظی، طوطی محسوب می‌شوند، اما کوتوله‌های کوچک مانند مرغ عشق­‌ها، توانایی جیغ کشیدن مثل خیلی از طوطی­‌های بزرگ را ندارند. چه‌چهه و جیک‌جیک ملایم آن‌ها، به ندرت باعث اذیت افراد حساس می­‌شود.


ظاهر کوتوله برزیلی مانند سایر طوطی‌ها است، اما آن‌ها قدرت جیغ کشیدنی که ممکن است از یک طوطی­ آمازون یا یک طوطی کاکل‌سفید بشنوید را ندارند. در واقع، بهتر است بگوییم این طوطی‌ها از آرام‌ترین طوطی‌هایی هستند که شما می‌توانید در آپارتمان نگه‌داری کنید.

 

 

۴. عروس هلندی

اگر به دنبال پرند‌ه‌­ای هستید که کمی بزرگ‌تر از فنچ یا مرغ عشق باشد، می‌توانید به عروس هلندی هم فکر کنید. این پرند‌ه‌­های زیبا می‌­توانند کاملا آوازخوان باشند، اما نسبت به بسیاری از طوط‌ی­های دیگر آرام‌تر هستند. عروس‌­های هلندی، پرنده­‌های بسیار پرطرفداری هستند که به عنوان پرنده‌ای همدم نگه‌داری می­‌شوند و لایق این محبوبیت هستند. آن‌ها پرنده­‌های کوچک، بامزه­ و آرامی هستند و می­‌توانید نحوه رفتار و صحبت کردن را بهشان آموزش دهید. مراقبت از این پرنده‌­ها، مشابه مراقبت از طوطی‌های بزرگ‌تر است و احترام بهشان هم باید مثل احترام به طوطی‌­های بزرگ‌تر باشد.

 

 

۵. طوطی سنگالی

طوطی­‌های سنگالی که پرنده­‌های متوسطی هستند، به عنوان یکی از آرام­‌ترین گونه­‌های طوطی شناخته می­‌شوند. با این که آن‌ها آوازخوان محسوب می‌شوند و توانایی صحبت کردن دارند، خیلی بعید است که نسبت به سایر طوطی­های متوسط و بزرگ جیغ بزنند. آن‌ها در آواز خواندنشان احتیاط بیشتری دارند و بنا به دلایلی، نسبت به بسیاری از پرندگان دیگر، غریزه‌ای برای آواز بلند ندارند.

 

 


با اینکه این پرنده‌­ها به اندازه گونه­‌های دیگر صداهای ناهنجار تولید نمی­‌کنند، اما مطمئن باشید که هیچ پرنده­‌ای کاملاً ساکت نیست. دلیل آن نیز این است که طبیعت پرنده­‌ها این نیست. پرنده‌­ها کاملا اجتماعی هستند و طبق این طبیعت اجتماعی، آواز خواندن روشی است که از آن برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. در واقع، ساکت و آرام بودن بیش از حد هر پرنده‌ای، غیرطبیعی است و نشانه‌ای از بیماری و افسردگی در پرنده محسوب می‌شود. پرندگان آرام و کم سر و صدا برای زندگی آپارتمانی مناسب هستند، اما نباید از آن‌ها انتظار سکوت کامل را داشته باشیم.  

۳ بهمن ۱۳۹۸ ۲۳:۵۲
بدو پت |
تعداد بازدید : ۲,۸۲۸
تاریخ ویرایش خبر : ۳ بهمن ۱۳۹۸ ۲۳:۵۱
نظر شما چیست؟!
امتیاز را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید